logowanie

przypomnij hasło | zarejestruj się

Wapń

Na straży twoich kości

Wapń (Ca) jest składnikiem mineralnym, którego mamy w ciele najwięcej. Stanowi on aż 40% wszystkich zawartych w organizmie minerałów. Całkowita zawartość wapnia u dorosłego człowieka to około 1% masy ciała (0,9-1,4 kg). Większa część tego pierwiastka znajduje się w kościach i zębach, tworząc ich mineralny „szkielet” (hydroksyapatyty i węglany wapnia). Około 1% wapnia występuje we krwi i tkankach miękkich (mięśnie i nerwy), gdzie bierze udział w przekazywaniu impulsów nerwowych, regulacji wydzielania hormonów, a także w przekazywaniu informacji dotyczących np. skurczów i rozkurczów naczyń krwionośnych i mięśni. Wapń jest też „stabilizatorem” wielu białek i bierze udział w reakcjach krzepnięcia krwi.

Najlepszymi źródłami wapnia są mleko i jego przetwory (sery, jogurty). Spore ilości wapnia zawierają też produkty zbożowe, warzywa, a także mięso. Znaczących jego ilości dostarcza nam nie gotowana woda. Ostatnie wyniki badań nad obecnością wapnia w diecie i jego wpływem na zdrowie człowieka pokazują, że duże spożycie wapnia może zapobiegać powstawaniu nowotworów jelita grubego. Jednoczesne zwiększenie spożycia wapnia i witaminy D zmniejsza ryzyko rozwoju raka sutka. Wiadomo także, że odpowiednio wysokie spożycie wapnia może zapobiegać wystąpieniu nadciśnienia tętniczego, wywołanego nadmiernym spożyciem sodu (soli kuchennej).

Wapń zawarty w produktach roślinnych jest gorzej przyswajany przez organizm ponieważ rośliny zawierają błonnik, kwas szczawiowy i kwas fitynowy. Na gorsze przyswajanie wapnia z produktów roślinnych powinni zwrócić uwagę zwłaszcza wegetarianie. Wpływ na obniżenie wchłaniania tego pierwiastka mają również tłuszcze i alkohol, a także zbyt duża w diecie ilość spożywanego białka.

Istnieją również składniki diety, które powodują zwiększenie ilości wapnia w organizmie. Są to witamina D i laktoza (które powodują zwiększenie wchłaniania) oraz potas i węglowodany (które powodują zmniejszenie wydalania). Aby prawidłowo wchłaniać i wykorzystywać wapń, musimy dostarczać organizmowi odpowiednie ilości witaminy D.

Jeśli masz za dużo wapnia

Jeśli przez długi okres w pożywieniu było za dużo wapnia, może to spowodować zwiększenie ryzyka wystąpienia kamicy nerkowej i uszkodzenia nerek, a także wzrost ciśnienia tętniczego krwi, zmiany skórne, bóle kostne i mięśniowe.

Jeśli masz za mało wapnia

Jeśli przez długi czas w pożywieniu było za mało wapnia, może to spowodować bóle i mrowienie mięśni, a także prowadzić do nieprawidłowego rozwoju kości, do ich rozmiękczenia, osteoporozy i patologicznych uszkodzeń poszczególnych elementów systemu kostnego.