Sacharoza
Opis
Sacharoza jest dwucukrem, czyli jest zaliczana do węglowodanów prostych, składa się z jednej cząsteczki glukozy i jednej cząsteczki fruktozy. To właśnie sacharozę nazywamy potocznie "cukrem" i używamy jej do słodzenia potraw i napojów. Pozyskiwana jest z buraków cukrowych lub trzciny cukrowej (dlatego nazywamy ją cukrem buraczanym lub trzcinowym) w procesach przemysłowego oczyszczania. Produkt końcowy jest zwykle czystym węglowodanem, pozbawionym innych składników odżywczych (głównie witamin z grypy B). Spożywając taki cukier dostarczamy do organizmu jedynie energii (ok. 4 kcal z grama) i są to tzw. puste kalorie. Z tego powodu spożycie białego cukru powinno być ograniczane do minimum, u osób prowadzących spokojny, głównie siedzący tryb życia. Na większe ilości mogą sobie pozwolić ci, którzy uprawiają intensywnie sport. W przypadkach gdy trzeba dostarczyć pracującym mięśniom energii, możemy skorzystać z wodnego roztworu sacharozy, lub glukozy. Ale nawet w takich sytuacjach trzeba pamiętać, że spowoduje to nagły wyrzut insuliny z trzustki, co ją nadmiernie obciąża i może w konsekwencji doprowadzić do jej uszkodzenia.
Zapotrzebowanie
W przewodzie pokarmowym spożyta sacharoza jest rozkładana na glukozę i fruktozę i w takiej postać wchłaniana, tak więc ustalanie zapotrzebowania na sacharozę nie jest odrębnym zagadnieniem dietetycznym. W zasadzie większość z nas powinna maksymalnie ograniczyć spożycie tego cukru. Jedyne osoby uprawiające intensywnie sport mogą, bez uszczerbku na zdrowiu, spożywać pewne ilości w opisanych wyżej sytuacjach.
Gdy masz za dużo...
Zbyt duże spożycie sacharozy może powodować:
- hiperglicerydemię, czyli zbyt duże stężenie trójglicerydów we krwi;
- miażdżycę naczyń krwionośnych;
- choroby serca;
- nadmierny rozwój tkanki tłuszczowej;
- otyłość;
- nadmierne obciążenie trzustki;
- cukrzycę typu 2;
- zwiększone występowanie próchnicy zębów.
Informacje dodatkowe
Sacharoza należy do najbardziej niekorzystnie wpływających na nasz organizm węglowodanów. Opisany wzrost stężenia trójglicerydów we krwi, występuje w zasadzie po wszystkich rodzajach cukrów, jednak po spożyciu np. skrobi jest zdecydowanie mniej nasilony.
