Potas
Dba o gospodarkę wodną
Potas działa wewnątrz komórek, a sód w przestrzeni międzykomórkowej, utrzymując tzw. potencjał błonowy, czyli różnicę stężeń jonów po dwóch stronach błony komórkowej. Potas wpływa na regulację pracy serca, mięśni i nerwów. Poprawia utlenienie mózgu i jego sprawność, utrzymuje w dobrym stanie system nerwowy, pomaga w leczeniu alergii, utrzymywaniu jędrności skóry i wpływa na przedłużenie młodości. Ma duże znaczenie dla poprawiania nastroju.
Najlepszymi źródłami potasu są owoce (banany, morele) i warzywa, orzechy, migdały i świeże mięso. Badania wykazały, że spożycie potasu w ilościach 4000 mg dziennie zmniejsza ryzyko wystąpienia zawału serca, nadciśnienia, kamicy nerkowej i osteoporozy. Przyjmowanie potasu w dawkach większych niż podane zapotrzebowanie trzeba jednak ustalić z lekarzem. Warto pamiętać, że przebyte urazy, oparzenia, a także zatrucia (silne biegunki, wymioty) powodują większe straty potasu. Na utratę większych ilości potasu narażone są także osoby pracujące fizycznie w wysokiej temperaturze. We wszystkich tych przypadkach organizmowi trzeba dostarczać więcej potasu. Duże spożycie sodu może powodować zwiększone wydalanie potasu. Z kolei spożywanie dużej ilości węglowodanów, zwłaszcza tych oczyszczonych, np. białego cukru, może sprawiać, że potas będzie gorzej wchłaniany w przewodzie pokarmowym.
Jeśli masz za dużo potasu
Jeśli przez długi okres w pożywieniu było za dużo potasu, może to powodować osłabienie, bóle i drętwienie mięśni oraz zmniejszenie ich siły, mrowienie kończyn oraz zwolnienie akcji serca i zaburzenia rytmu. W przypadku nadmiernej suplementacji potasu mogą pojawić się bóle brzucha, nudności, wymioty oraz biegunka.
Jeśli masz za mało potasu
Jeśli przez długi okres w pożywieniu było za mało potasu, może to powodować uczucie zmęczenia, rozdrażnienia, osłabienie, apatię, senność, bolesne kurcze mięśni, zaparcia w wyniku porażenia mięśni gładkich jelit, niskie ciśnienie tętnicze, szum w uszach, a nawet zaburzenia rytmu serca.
