Kadm
Opis
Kadm dostaje się do żywności z coraz bardziej zanieczyszczonego środowiska, ale również z przedmiotów używanych do obróbki i przechowywania pokarmów, np. naczyń kuchennych.
Długotrwałe podawanie małych ilości kadmu zwierzętom powoduje zaburzenia w rozwoju płodu, zaburzenia w gospodarce wapniowej, prowadzące do osteoporozy, rozwój nadciśnienia i zaburzenia metabolizmu glukozy.
Interakcje
Niekorzystny wpływ kadmu na organizm jest zmniejszany przez wiele związków mineralnych występujących w diecie. Główne miejsce zajmuje selen, który zmniejsza toksyczność przez tworzenie selenku kadmu. Cynk powoduje zmniejszenie wchłaniania i kumulacji kadmu przez organizm.
Kadm sprzyja powstawaniu niedoborów miedzi, a dodatkowe podawanie miedzi zmniejsza niebezpieczeństwo zatrucia kadmem. Kadm hamuje metabolizm witaminy D, przez co zaburza gospodarkę wapniem, zmniejsza również wchłanianie żelaza, powodując wystąpienie niedokrwistości (anemii) - po zwiększeniu podaży żelaza zmniejsza się toksyczne działanie kadmu.
