Zalecenia żywieniowe PTD dla chorych na cukrzycę.

I. Dieta chorego na cukrzycę powinna być zgodna z założeniami diety zdrowego człowieka, tzn. powinna spełniać zalecenia dietetyczne zdrowego odżywiania, niezależnie od współistnienia jakichkolwiek chorób.
II. Skład diety
- na stężenie glukozy we krwi wpływa zarówno ilość węglowodanów ( w gramach), jak i ich rodzaj. Monitorowanie całkowitej zawartości węglowodanów w diecie ma zasadnicze znaczenie dla osiągnięcia optymalnej kontroli glikemii. Dodatkowe korzyści może przynieść obliczanie wskaźnika glikemicznego lub obciążenia glikemicznego
- w leczeniu cukrzycy nie zaleca się stosowania diet ubogowęglowodanowych ( spożycie węglowodanów < 130 g/d.);
- wszystkim dorosłym z nadwagą ( BMI > 25 – 29,9) lub otyłością (BMI > 30), chorym na cukrzycę typu 2 lub zagrożonym tego zachorowania, zaleca się zmniejszenie masy ciała;
- podstawową metodą zmniejszenia masy ciała są zmniejszenie podaży kalorii i (lub) zwiększenie aktywności fizycznej. Umiarkowane zmniejszenie bilansu kalorycznego ( 500 – 1000 kcal/d ) spowoduje wolną, ale postępującą utratę masy ciała ( ok. 1 kg / tydzień ). Dla większości pacjentów diety odchudzające powinny dostarczać co najmniej 1000 – 1200 kcal/d (dla kobiet) i 1200 – 1600 kcal/d ( dla mężczyzn).
1. Węglowodany
- 45 – 50 % wartości energetycznej diety powinny zapewnić węglowodany o niskim indeksie glikemicznym ( < 50 ).
- do diety należy włączać węglowodany pochodzące z pełnego ziarna zbóż, owoców, warzyw i mleka z mała zawartością tłuszczu.
- bilansowanie węglowodanów w diecie opiera się przede wszystkim na ich zwartości w produktach spożywczych, a nie na rodzaju produktów z jakich pochodzą.
- wskazane jest ograniczenie sacharozy w diecie na rzecz węglowodanów innego pochodzenia.
- substancje słodzące ( słodziki ) mogą być stosowane w zalecanych przez producenta dawkach
- chorzy leczeni metodą intensywnej funkcjonalnej insulinoterapii powinni dostosować dawki insuliny do ilości i składu spożywanych posiłków.
- zawartość błonnika pokarmowego w diecie powinna wynosić około 20-35 g/d
- chorzy leczeni stałymi dawkami insuliny powinni każdego dnia przyjmować podobną zawartość węglowodanów w diecie.

2. Tłuszcze
- 30 – 35 % wartości energetycznej diety powinny zapewnić tłuszcze
- mniej niż 10 % wartości energetycznej diety powinny zapewnić tłuszcze nasycone; u chorych, u których stężenie cholesterolu frakcji LDL wynosi więcej niż 100 mg/dl ( 2,6 mmol/l) ilość tę należy zmniejszyć poniżej 7 %.
- 10 % wartości energetycznej diety powinny zapewnić tłuszcze jednonienasycone
- około 6 – 10 % wartości energetycznej diety powinny stanowić tłuszcze wielonienasycone, w tym kwasy tłuszczowe omega 6 – 5 – 8 %, kwasy tłuszczowe omega 3 - 1-2 %.
- zawartość cholesterolu w diecie nie powinna przekraczać 300 mg/l (7,8 mmol/dl); u chorych ze stężeniem cholesterolu frakcji LDL większej równej 100 mg/dl ( 2,6 mmol/l) ilość tę należy zmniejszyć do poniżej 200 mg/d ( 5,2 mmol/d);
- aby obniżyć stężenie cholesterolu frakcji LDL, należy zmniejszyć udział tłuszczów nasyconych w diecie ( jeżeli pożądane jest zmniejszenie masy ciała) lub zastąpić je węglowodanami i tłuszczami jednonienasyconymi;
- należy ograniczyć spożycie izomerów trans kwasów tłuszczowych
3. Białka
- udział energetyczny białek w diecie powinien wynosić 15 – 20 %, przy czym stosunek białka zwierzęcego do białka roślinnego powinien wynosić co najmniej 50%50%.
- u chorych z wyrównaną cukrzycą typu 2 spożywanie białka nie powoduje wzrostu glikemii.
- u chorych z niewyrównaną cukrzycą zapotrzebowanie na białko może być wyższe niż u chorych charakteryzujących się prawidłową glikemią ( nie większe jednak niż w ogólnych zaleceniach dietetycznych);
- dieta wysokobiałkowa, niskowęglowodanowa może doprowadzić do szybkiego zmniejszenia masy ciała i poprawy wyrównania glikemii.
4. Witaminy i mikroelementy
- nie ma przekonujących dowodów wskazujących na korzyści wynikające z suplementacji witamin i mikroelementów u chorych, u których nie stwierdza się ich niedoborów.
- wyjątek stanowi suplementacja kwasu foliowego w okresie planowania ciąży i w czasie ciąży w profilaktyce wad wrodzonych płodu oraz wapnia w profilaktyce chorób kości ( osteoporozy).
5. Alkohol
- spożycie 20 g/d alkoholu przez kobiety o 30 g/d alkoholu przez mężczyzn nie musi prowadzić do pogorszenia wyrównania cukrzycy;
- w celu zmniejszenia ryzyka hipoglikemii alkohol powinien być spożywany łącznie z posiłkiem

źródło:
http://www.cukrzyca.info.pl/UserAttachments/File/DP_supl_A_2007_zalecenia.pdf