PIETRUSZKA ZWYCZAJNA - Jest rośliną o wielkich wartościach leczniczych. cenny jest nie tylko korzeń, ale i liście, owoce, nasiona. Nać pietruszki zawiera bardzo dużo prowitaminy A. Korzystne jest także równoczesne występowanie żelaza i witaminy C. Zawiera dużo chlorofilu. Dużo związków mineralnych występuje w korzeniach a jeszcze więcej w nasionach. Korzenie i liście pietruszki sa polecane w przypadku ostrych i przewlekłych zapaleń pęcherza moczowego i dróg moczowych. Mają dobry wpływ na czynności skóry i układu trawiennego, uszczelniają naczynia krwionośne, wspomagaja leczenie anemii, choroby watroby i woreczka żółciowego.
Pochodzi pierwotnie ze wschodniej części strefy śródziemnomorskiej - prawdopodobnie z Sardynii. Od wieków uprawiana w Europie i innych częściach świata jako warzywo. Do Europy Środkowej sprowadził ją Karol Wielki. Wytwarza korzeń palowy długości do trzydziestu centymetrów oraz połyskujące dwu lub trzykrotne pierzaste liście. W drugim roku wegetacji roślina wydaje nagą, do osiemdziesięciu centymetrów wysoką, u góry rozgałęzioną łodygę, zakończoną baldachowatymi kwiatostanami. Pietruszka ma drobne, niepozorne kwiaty, a jej owoce to jajowate, około trzymilimetrowe, oliwkowozielone dwurozłupki.
W uprawie występują deiw odmiany: korzeniowa i naciowa. Pietruszka, zwłaszcza naciowa jest najpopularniejszym warzywem na świecie.
Pietruszka naciowa jest o wiele bogatsza od korzeniowej w składniki odżywcze. Zawiera m.in.: sód, potas, magnez, wapń, żelazo, miedź, fosfor, fluor, chlor, karoten, witaminy: B1, B2, B6, C (dużo), kwas nikotynowy.
Pietruszka korzeniowa natomiast zawiera o wiele mniej tak cennego fosforu, w ogóle nie zawiera sodu, potasu, magnezu, wapnia, żelaza, miedzi, ma mniej witamin i białka.
Czyli ogólnie rzecz biorąc powinniśmy jeść jak najwięcej pietruszki!
[/b]