Z liści m.in. mięty pieprzowej pozyskiwany jest olejek miętowy zawierający mentol, wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym, farmaceutycznym, spożywczym (m.in. do wyrobu słodyczy i ciast) i tytoniowym. Liście mięty zielonej używane są bezpośrednio jako przyprawa, a także stosowane są jako dodatek aromatyzujący do gumy do żucia.

Mięcie przypisywane są właściwości magiczne. Jej napary odgonić mają złe myśli. W medycynie ludowej używano jej jako lek uspokajający i przeciwbólowy. Inny gatunek - mięta kędzierzawa przykładana była do piersi karmiącej matki by wstrzymać u niej laktację.

Nazwa rodzaju Mentha pochodzi z greckiego od imienia nimfy Mintho (Mente, Menthe), zamieszkującej Podziemia i będącej kochanką Hadesa. Ten chcąc ją uchronić przed zazdrością i prześladowaniami Persefony (żony) zamienił nimfę w roślinę 'miętę'. W Rzymie Mente stała się boginią personifikującą ludzki rozum. Zdaniem Pliniusza mięta pobudzała działalność mózgu, dlatego adepci filozofii w Rzymie nosili wianki ze świeżej mięty.

Rośliny z rodzaju mięta były używane już w starożytnych Chinach i Egipcie. Egipcjanie oprócz właściwości leczniczych wykorzystywali miętę przy balsamowaniu zwłok.

W medycynie Pliniusz zalecał napar z mięty jako łagodzący migrenę, skutecznie przeciwdziała małym niedyspozycjom układu pokarmowego (m.in. przy zaburzeniach trawienia, skurczach żołądka, kolce jelitowej, braku łaknienia, chorobach wątroby i dróg żółciowych). Zapach mięty orzeźwia, ma właściwości rozkurczowe i wiatropędne, a także dezynfekujące.


źródła : http://pl.wikipedia.org/wiki/Mi%C4%99ta
http://www.agrosalon.pl/content/view/332/147/